Story 1: D-Day, de landing in Gasthuisberg

Gepubliceerd op 28 januari 2026 om 16:06

 Wat D-day was voor de tweede wereldoorlog is deze eerste chemo sessie voor mijn toekomst.

Vrijdag 3 Oktober 2025, was het zover! De eerste chemo sessie.

De voorbije nacht was bijzonder slopend in de zin dat het ene doemscenario na het andere opdook, om dan terug naar het andere doemscenario te gaan, dat al gepasseerd was, maar blijkbaar vond dat hij nog wat meer aandacht verdiende.
De grootste twijfel was of ik wel aan de chemo zou moeten starten. Ben ik bereid om de week na de chemo door te brengen in de zetel met mijn hoofd hangend boven een emmer om al kotsend de tijd te weten passeren. De Artsen spraken van palliatieve chemo en dat het doel was om mijn leven zo lang mogelijk te rekken en zoveel mogelijk kwaliteit te geven. Maar is dat wel het kwalitatieve leven dat ik wil? De week na chemo onderuit en de week nadien net voldoende recupereren om opnieuw de chemo te doorstaan en dit tot het einde van mijn dagen, gezien genezen geen optie is.
Ga ik nu morgen met de chemo, die mee naar huis moet, moeten slapen? Die hangt dan met een darmke aan de poortkatheder maar wat als ik me draai, dan wordt dat toch uit die poortkatheder gerukt.

Na een nacht met deze doemscenario’s werd ik om 7u opgepikt door Maarten om naar Gasthuisberg te gaan. Er stonden twee afspraken op de agenda nl. plaatsen poortkatheder in het operatiekwartier en dagkliniek voor de eerste chemo sessie.

Afspraak 1: plaatsen poortkatheder in het operatiekwartier.

Een poortkatheder is een apparaat dat ze onderhuids inplanten om nadien via dit apparaat alle bloedafnames te doen en chemo toe te dienen.
Ingeschreven aan de balie in het operatiekwartier, waarna ze me aan deur 2 zouden komen halen. Nog voor ik de wachtzaal bereik word ik reeds opgewacht door de verpleegkundige, we gaan samen het operatiekwartier binnen. Eens binnen vraagt ze me: “hoe gaat het met jou? Er moet nu wel heel veel op jou afkomen!” De vraag op zich, maar ook de oprechtheid waarmee ze gesteld wordt overspoeld me met emoties. Maar voor ik iets kan uitbrengen zegt ze: “geen angst we gaan heel goed voor je zorgen!!!”   En dat deden ze ook!
Operatie succesvol verlopen. Oef horde 1 genomen en op weg naar horde twee de chemo.

Afspraak 2: dagkliniek Digestieve oncologie, Bruine gang, poort 6 verdiep 4

Goede morgen mijnheer Havaux, ik ben je verpleegster voor vandaag.
Heb jij je Zyrtec al genomen, tegen allergische reacties van de immuuntherapie? Neen want ik moet geen immuuntherapie hebben 😉 in elk geval heeft de trajectbegeleiding hiervan niets gezegd tijdens de introductie uitleg.
Bij navraag door de verpleegkundige blijkt dat ik die wel moet krijgen, gezien ze ondertussen de identiteit hebben vast kunnen stellen.

 

Lang verhaal kort:

- bloedafname om te kijken of ze mogen starten met chemo.

- ⁠wachtend op die uitslag baxter met ijzer om bloedarmoede te behandelen. Bloedarmoede en indicaties van een stevige ontsteking waren de reden dat de huisarts me doorverwees naar de spoedafdeling. 

- ⁠Baxter met medicatie tegen misselijkheid en teruggeven (klinkt beter dan overgeven of kotsen ;-))

- ⁠we krijgen groen licht om te starten!

- ⁠we starten met immuuntherapie. Gezien het de eerste keer is gaat de procedure als volgt. We starten met een half uur, dab worden alle belangrijke functies nagekeken zijnde bloeddruk, zuurstof saturatie, temperatuur.

- alle vitals blijken goed dus ⁠opnieuw groen licht

- ⁠rest van immuuntherapie no 1.5u 

-spoelen 10min

- ⁠twee baxters met chemo 2u

- ⁠spoelen 10min

- dan nog een kleine portie chemo van ongeveer 10min.
-spoelen laatste keer spoelen

- ⁠De laatste chemo wordt tenslotte aangekoppeld en die mag me mee naar huis vergezellen. Deze chemo bevind zich in een kleine containerke dat je met een ceintuur aan je romp bevestigd. Onderzoek heeft uitgewezen dat de beste resultaten behaald worden als die over een tijdsspanne van 46u insijpelt. Dus die moet mee naar huis en thuisverpleging komt die dan na 46u, in mijn geval dus zondag namiddag, loskoppelen.

- ⁠na 12u Gasthuisberg mogen we naar huis!

- ⁠met enorme dank aan Maarten om de onverwachte extra uren en het gezelschap

Groetjes,

Wim

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.