De eerste week na de eerste chemo, hoe is het? Wat gebeurt er? Wat is de impact? terug geven of niet (braken of niet braken)?
Hallo mede-reisgenoten,
Even een kleine update, een week na de eerste chemo.
Van de chemo tot dusver geen enkele bijwerking, dus geen week onderuit en boven een teruggeefemmer hangen. Zelfs de energie gaat beetje bij beetje terug omhoog. De mentale energie zit terug goed, de fysieke energie is nog een “work in progress”. Wonderbaarlijk wat een baxter met ijzer en, volgens de wandelgangen, epo doet. Dat laatste verklaart misschien ook waarom het fietsen beter gaat.
Nu pas besef ik hoe diep ik heb gezeten, hoe ik op een halve zombie moet geleken hebben. Hoe mijn denken als roeren in een dikke smurrie moet zijn geweest. Maar je beseft het dan niet. Het begint klein en breidt zich steeds verder uit.
Uiteraard heeft de aard van het beestje hier ook een belangrijke rol in! Never give up! We zullen doorgaan.
Voor het weekend kreeg ik dan rode vlekken op mijn huid, in mijn aangezicht en op mijn rug. Geen paniek, want ze hadden gezegd dat de huid wat kon uitdrogen door de chemo en dat je dan gewoon een hydraterende crème moet smeren.
Zondag zag mijn bovenlichaam eruit als een over-the-top-acneterrein. Toch maar foto's genomen en doorgestuurd naar de trajectbegeleiding met de vraag: “Is dit normaal en wat kan ik doen?”
Hevige jeuk, irritatie en pijn. Ik bespaar jullie de foto's.
Maandagochtend telefoon van de trajectbegeleiding dat ik in de namiddag op consultatie moest komen, aangezien dermatologie en de oncologen de uitslag met eigen ogen wilden zien.
De dermatologen namen verscheidene stalen en een biopsie om na te gaan wat er nu exact aan de hand was. Blijkbaar is het op zich een gekende reactie op de “targettherapie”, dus geen “immuuntherapie” zoals ze eerst hadden gezegd.
Het verschil?
Bij immuuntherapie boosten ze je immuunsysteem, zodat het de tumor aanvalt.
Bij targettherapie wordt de tumor rechtstreeks aangevallen doordat ze de samenstelling van de tumor kennen – uit welke eiwitten die bestaat – en hem dus rechtstreeks kunnen aanpakken. Maar deze eiwitten bevinden zich ook in je huid en dat verklaart dan weer de acnevorming.
Het goede nieuws is dat de targettherapie goed werkt. Jammer van de bijkomende last.
Er wordt beslist om komende vrijdag de targettherapie alvast niet toe te dienen. De sessies zijn om de 14 dagen. Op die manier krijgt de huid de kans om zich te herstellen en wordt uiteraard de nodige medicatie aangepast.
Tot slot nog de duidelijke boodschap van de trajectbegeleidster:
“Wim, als ge pijn hebt, bestaat er zoiets als Dafalgan. En als Dafalgan niet helpt tegen de pijn, schrijven we iets anders voor. Pijn kunnen we beheersen en in de huidige omstandigheden is het niet de bedoeling dat ge er ook nog pijn moet bijnemen.”
Voor iemand die de voorbije jaren bijna nooit medicatie nam, is dat alweer een nieuwe uitdaging.
Groetjes,
Wim
Reactie plaatsen
Reacties