Enkele maanden geleden kon ik nog amper 500m wandelen zonder te rusten. Zaterdagochtend vertrok ik thuis voor een dagje Antwerpen met als hoofdgerecht 10km langs een stadsGR.
Zaterdag 14 Maart 2025 07:00
Het was een korte nacht, maar er stond een spannende dag voor de boeg. Enkele maanden geleden was mijn conditie close to zero en nu ging ik naar Antwerpen voor een tocht langs een van de stads GR's. Ik mocht van de vrienden kiezen uit twee opties nl 10km of 20 km. Ik ging voor de optie 10km, vooreerst de veiligste optie voor mij om te bekijken hoever de conditie gevorderd is, maar evenzeer onder het moto "know your friends" 10 km wordt voorzeker min. 15km wegens mogelijks boeiende ommetjes, dus 20km zouden makkelijk, nou tja hoeveel worden?
Maar eerst te voet naar de bushalte, gisteren leek het alsof ik mijn sleutels van mijn fietsslot verloren was. Na een half uurtje wandelen target 1 gehaald de bus naar Leuven, de eerste 2 km zijn gehaald. Wat blijkt? ik heb de sleuteltjes gewoon in het slot laten zitten. Dus straks alvast niet te voet naar boven.
Een treinrit in 1ste klas brengt ons, Joris en ik, feilloos naar Berchem Station. Sinds de diagnose geniet eerste klas mijn voorkeur om de eenvoudige rede, minder volk en dus minder kans op besmetting. Deel van de nieuwe realiteit.
In Berchem wordt de bende volledig, Bart en Koen komen erbij. Dus wij op pad en kort na het verlaten van Berchem station wandelen we al snel het Wolvenberg park in. Steeds weer verrassend om juist buiten de stad een relatief wild park door te wandelen over houten vlonders. Genieten van het wandelen in de natuur, met als achtergrond muziek, het geraas van de wagens op de Antwerpse Ring, fijne babbels over het leven op zich en het onderwerp Kanker en wat betekent het om ermee te leven wordt niet gemeden maar is dan ook weer niet het centrale thema.
Zo komen we aan het punt dat we rechts moeten om het pad verder te zetten en links het Middelheim park in kunnen wandelen. Het wordt een ommetje door het Middelheimpark met al zijn kunst. Het werd een ommetje door het kunstpark met een lunch op het terras van het Mika. Voor mezelf een welkome rust maar ook blij dat het dat het me lukt de kilometers relatief vlot te verteren op mijn tempo uiteraard.
De regen tracht even roet in het eten te strooien maar we gaan toch weer op pad door het Antwerpen van een andere kant en op weg naar een geweldig diner, Bart, die ook meewandelt, is een gepassioneerd en professioneel kok, dus best een uitstekende incentive om de nodige km te vreten.
Maar eerlijk, de km's beginnen zijn tol te eisen, mijn tempo vertraagd, maar we gaan door, op zoek naar een fijne plaats om te rusten met sanitaire voorzieningen, lees terras of een tof café. En daar kwam café Kamiel net op tijd, een terras en sanitaire voorzieningen, op dat moment had ik niet meer nodig. Buiten het geweldig gezelschap waarmee ik op pad ben en op het terras van Kamiel sloot ook Bonnie aan.
Aan tafel vriendschappen van 20 jaar en langer, samen zoveel beleefd dat het een blog op zich zou zijn om die allemaal te vertellen. Dus dat gaan we niet doen.
Toch wil ik wel een ding vertellen, het lijkt wat op een huwelijk, in goede en slechte tijden en hoewel we nooit officieel die belofte naar elkaar hebben uitgesproken, doen we dat gewoon, onvoorwaardelijke vriendschappen. Zo had Joris deze dag georganiseerd een wandeling die aan de criteria voldeed zodat ik ook mee zou kunnen, uitdagend maar haalbaar, met als eerste eindpunt het FOMU dat jammer genoeg tijdelijk gesloten was.
Op het terras kregen we ook uitgebreid het menu, voor later die avond, voorgeschoteld en het verhaal hoe alles zeer doordacht was samengesteld met lokale top ingrediënten. Verse frietjes, huisbereid, met Brussels grond witloof en Belgisch Blauw-wit afkomstig van een specifieke slager die hij gevonden had. Een gepassioneerd verhaal van korte keten, kwaliteitsproducten. Wat het verhaal van de slager betreft verwijs ik je graag door naar: Over ons - Van Puyvelde
Een tip van de specialist: de côte à l'os en zesrib, 2u in een oven van 60 graden, zeker niet meer en ja ook wel afhankelijk van het gewicht. Nadien afkruiden met peper en zout en dichtschroeien. En uit persoonlijke ervaring, HEERLIJK.
En zo sloten we de dag af met een heerlijk diner in goed gezelschap.
Persoonlijk was het een succesvolle dag, met alles erop en eraan kan ik zeggen dat het aantal km's vlot richting de 20 km gingen een persoonlijke overwinning en dat deed deugd.,
Reactie plaatsen
Reacties