Story 7: Hoe is het met Mijnheer Tumor en zijn zaailingen?

Na drie maanden wordt er een tussentijdse evaluatie gedaan. Welke impact heeft de behandeling? Zetten we het huidige strijdplan verder of moeten we nieuwe andere wegen inslaan?

Hallo reisgezelschap,
hier zijn we weer met een nieuwe update en niet zomaar een update maar een update gebaseerd op de harde feiten!
Hebben de voorbije maanden zin gehad, medisch gezien dan, want alle fijne waardevolle ontmoetingen / gesprekken enz pakken ze me niet meer af ik heb er alvast van genoten dus voor mij alvast zeer waardevol, hopelijk voor jullie ook. 
In de aanloop naar woensdag, wanneer ik een afspraak had om 18u op Gasthuisberg voor een CT scan, kon ik dat wat, stoer, naast me neerleggen met, Bwa ca va komt allemaal goed, ik voel me goed dus het is goed.
Maar hoe dichterbij het komt hoe luider het stemmetje klonk van ja ja, het is allemaal goed maar is dat ook zo?? Het stemmetje zegt dan onder andere: "je ging op 2 september ook spoed binne met het idee, ze vinden de oorzaak van de bloedarmoede en vinden de ontsteking, ze schrijven medicatie en rust voor en binnen enkele weken ben je terug de oude.

Maar ik kreeg te horen dat ik darmanker met uitzaaiingen heb en dat die ongeneselijk is. Van het ene op het andere moment kijk je in een eindeloos zwart gat.

Hoe dichter naar donderdag, wanneer ik een afspraak had met de oncologen hoe luider het stemmetje werd, dus ging ik het maar overstemmen met wat zwarte humor. 

Iemand  vroeg me: "ca va voor donderdag?" Antwoorde ik: "Maar ja, hoewel wel wat spannend vind want stel dat ze donderdag zeggen, Mijnheer Havaux, we vinden uwen tumor niet meer, hij is weg" kwam de reactie maar dat is toch goed nieuws? Ahh neen want dan moeten ze mijn ziekteverlof annuleren. Dus ja, toch wel spannend! 

Woensdag:
We, mijn zus en ik, vertrekken op tijd want de brief is duidelijk je moet er zijn om 17u40 en scan om 18u00. Maar ja, verkeer, parking, inschrijven, naar de afdeling. Dus op tijd vertrokken.
Echter geen verkeer, direct parking, geen aanschuiven bij inschrijving dus oeps heel veel te vroeg, soit dus het wordt wachten in de wachtzaal. We krijgen de instructie van naar wachtzaal G te gaan en daar te wachten.
Wij op zoek naar wachtzaal G en als je weet dat het bord aangeeft "wachtzalen: A, B, C, D, E, F, G weet je nog even wandelen. hoe verder we wandelen hoe meer het voelt om ergens in de verlaten catacomben van Gasthuisberg verzeild te zijn. Gelukkig niet zoals in Parijs waar de catacomben een grootte ondergrondse begraafplaats is. Maar het heeft wel iets spooky, de verlaten gangen van Gasthuisberg waar het daglicht niet komt.
Het wordt helemaal absurd als er plots in de catacomben een jonge man zit met voor hem een trolly, je weet wel zo'n platte kar met vier wielen onder. Op deze trolly staat een grote doos en deze doos is gevuld met peren, allemaal individueel in een vakje met rondom een  beschermlaag. Wat doet die man daar??? Of zit die daar te wachten tot iemand het verdikt krijgt "Tja, gij zit met de gebakken peren" het droeg zeker bij aan het surrealistisch beeld van de Gasthuisbergse catacomben.
We laten de man met peren voor wat hij is en zetten onze tocht naar wachtzaal G verder, we moeten links afslaan en nog twee wachtzalen voor we aan de G zijn.
Plots, achter mij, in de lege catacomben "Mijnheer Havaux???" "Euuuh, ja dat ben ik" "U mag met mij meekomen!" "euuhh ik moet naar wachtzaal G!!!!" "Kom toch maar mee met mij, ik zag u passeren in de camera en dacht ik hou hem tegen"
Niks bijzonder in snel tempo door de scan.
Terug de catacomben in! Maar de catacomben hadden ze plots vervangen door een "Escape room".  Neen, je kan niet naar buiten via de weg dat je gekomen bent, die is nu afgezet. Dus, ik met mijn zus op zoek naar de uitgang. Rechtsomkeer, rechts gaat een deur open … "mogen we hier wel binnen?" vraagt mijn zus. Nu, ze moeten ons dan maar tegen houden of de weg wijzen. Deur op links Yes hier zijn we binnen gekomen. Shitt, deur op slot.
We vinden de volgende aanwijzing "Na 17u30 uitgang ->" dus wij op pad en volgen de aanwijzingen. Wacht even, hier mogen we ook niet door dus we hebben iets gemist. We keren op onze stappen en terug op zoek naar de aanwijzing die we gemist hebben. Niets te vinden!! Het doembeeld van de ganse nacht te moeten doorbrengen in de lege catacomben doemt aan de horizon. Tot zich zoals in een Griekse tragedie de Deus Ex Machina verschijnt. niet in de persoon van een blonde Godin maar als in een verpleger die zijn shift erop zit en naar huis gaat.
Ohhh, ga maar onder het lint met verbodsteken door en dan links.
 Ondanks alles zitten we om 17u40 terug in de wagen naar huis ipv te wachten wanneer mag ik onder de scan. Zo zie je maar het leven zoals het is, steeds verrassend.

Nu voel ik jullie bijna denken "Wimmeke, boeit niet!! Wat is het verdikt van de oncologen?????? "
Daarvoor moet je dit liken en lees Part 2
of heb ik nu de voorbije weken teveel Instagram gezien :-)

Groetjes en tot straks,

Wim